Venous stenting

Venous stenting

Zakładanie dostępu naczyniowego.

Introduction

Niedrożność żył głębokich, definiowana jako zwężenie lub całkowite zamknięcie naczynia żylnego, jest poważnym problemem zdrowotnym, który dotyka wielu Pacjentów na świecie. Może być następstwem przebytej zakrzepicy żył głębokich lub wynikać z przewlekłego ucisku naczyń żylnych. Nieleczona niedrożność żylna może prowadzić do niewydolności żylnej miednicy oraz pełnoobjawowego zespołu pozakrzepowego z występowaniem takich objawów jak: przewlekłe bóle kończyn, obrzęki, zmiany skórne na tle zastoju żylnego i wreszcie owrzodzenia żylne goleni.

Według statystyk, u 20-50% Pacjentów po przebytej zakrzepicy żył głębokich rozwija się zespół pozakrzepowy, mimo stosowania standardowego leczenia przeciwkrzepliwego.

Zabieg stentowania żył jest małoinwazyjną metodą przywracania prawidłowego przepływu krwi w układzie żylnym. Zabieg polega na wprowadzeniu stentu żylnego (rusztowania z metalowej siateczki) do zwężonego lub niedrożnego naczynia w celu jego udrożnienia i utrzymania drożności. Jest to szczególnie skuteczna metoda w leczeniu Pacjentów z zespołem pozakrzepowym oraz u osób z niewydolnością żylną spowodowaną uciskiem naczyń.

Według najnowszych badań, skuteczność zabiegów stentowania żył sięga 90-95% w przypadku zmian uciskowych (u Pacjentów bez historii zakrzepowej) oraz 80-85% w przypadku Pacjentów z zespołem pozakrzepowym. U większości Pacjentów po zabiegach stentowania żył obserwuje się znaczącą poprawę jakości życia i ustąpienie uciążliwych objawów chromania żylnego.

Stentowanie w układzie żylnym: spojrzenie historyczne

Początki stentowania żył sięgają lat 80-tych XX wieku, kiedy to próbowano stosować stenty pierwotnie zaprojektowane do zabiegów na tętnicach. W tamtym czasie nie było stentów dedykowanych dla żył. Te stenty nie były idealne do zastosowania w żyłach ze względu na różnice w anatomii i fizjologii obu rodzajów naczyń. Stenty żylne muszą być bardziej elastyczne, aby dopasować się do giętkich ścian żył i odporne na zgniecenie, ponieważ żyły są bardziej podatne na ucisk zewnętrzny.

Wraz z rozwojem technologii i lepszym zrozumieniem specyfiki układu żylnego, stenty zaczęto adaptować do leczenia patologii w układzie żylnym. Na początku XXI wieku, wraz z rozwojem technik wewnątrzżylnych i lepszego zrozumienia patofizjologii chorób układu żylnego, zaczęto wprowadzać stenty dedykowane do naczyń żylnych.

Ostatnie lata to dynamiczny rozwój w zakresie leczenia wewnątrznaczyniowego ostrych zakrzepic żylnych (ang. acute deep venous thrombosis) i ich powikłań, takich jak zatorowość płucna czy zespół pozakrzepowy. Wprowadzanie na rynek coraz doskonalszych biokompatybilnych stentów żylnych o lepszych właściwościach mechanicznych, znacząco zwiększyło skuteczność i bezpieczeństwo zabiegów udrażniania żył.

Czym charakteryzują się stenty żylne?

Stenty żylne różnią się od stentów tętniczych swoimi unikalnymi właściwościami, które są dostosowane do specyfiki układu żylnego.

Idealny stent żylny charakteryzuje się:

  • wysoką elastycznością (pozwala to dopasować się do naturalnego kształtu żyły i ruchów ciała);
  • odpornością na zgniatanie (zapewnia utrzymanie drożności żyły mimo zewnętrznego ucisku);
  • odpowiednią siłą radialną (zapobiega to przemieszczaniu się stentu i zapewnia odpowiednią średnicę poszerzonego naczynia);
  • biokompatybilnością: minimalizuje ryzyko odrzucenia i stanów zapalnych;
  • dobrą widocznością w RTG;
  • otwartą strukturą (umożliwia to swobodny przepływ krwi do odgałęzień naczynia żylnego);
  • możliwością precyzyjnego umiejscowienia (implantacji) i rozprężenia w naczyniu żylnym.

Czym jest chromanie żylne?

Chromanie żylne (ang. venous claudication) to charakterystyczny objaw występujący u Pacjentów z niedrożnością w segmencie udowo-biodrowym układu żylnego. Jest to specyficzny rodzaj bólu kończyny dolnej, który pojawia się podczas chodzenia i zmusza chorego do zatrzymania się. Kluczowe cechy chromania żylnego it:

  • ból w kończynie dolnej narastający w czasie stania i chodzenia (ból zmusza Pacjenta do zatrzymywania się);
  • uczucie opisywane jako rozpieranie i ciężkość nogi;
  • może towarzyszyć mu mrowienie lub drętwienie nogi;
  • ból zmusza Pacjenta – w przeciwieństwie do chromania tętniczego – do uniesienia kończyny dolnej (przynosi ulgę);
  • kończyna dolna jest obrzęknięta i sina (w chromaniu tętniczym – blada);
  • dystans chromania (do zatrzymania się) jest zwykle dłuższy niż w przypadku chromania tętniczego;
  • towarzyszą mu inne objawy zastoju żylnego takie jak: żylaki (C2), żylne zmiany skórne (C4) czy owrzodzenie żylne goleni (C5-C6).

Chromanie żylne znacząco wpływa na jakość życia Pacjentów z zespołem pozakrzepowym, ograniczając ich mobilność i codzienne funkcjonowanie. Jest to istotny objaw wskazujący na potrzebę diagnostyki układu żylnego i potencjalną kwalifikację do zabiegu stentowania żył. Poniżej znajduję się wszystkie wskazania do stentowania żył.

Co można leczyć przy użyciu stentów żylnych?

Najistotniejsze wskazania do zabiegu udrażniania naczyń żylnych to:

  • ostra zakrzepica żył głębokich w obrębie żył biodrowo-udowych;
  • zespół pozakrzepowy z typowymi objawami chromania żylnego;
  • niezakrzepowe zwężenie żył biodrowych (ang. Non-thrombotic Iliac Vein Lesion, NIVL), które mogą powodować objawy niewydolności żylnej miednicy;
  • żylne zjawiska uciskowe z typową symptomatologią (np. zespół May-Thurnera lub zespół „dziadka do orzechów”;
Pozakrzepowa żyła biodrowa.

Pozakrzepowe zmiany w prawej żyle biodrowej zewnętrznej

Zespół pozakrzepowy w USG Doppler.

Zmiany pozakrzepowe w USG Doppler

Zespół May-Thurnera.

Zjawisko May-Thurnera w wenografii MR

Ucisk lewej żyły biodrowej wspólnej.

Ucisk lewej żyły biodrowej wspólnej przez tętnicę jednoimienną

  • wtórne niedrożności żylne spowodowane uciskiem zewnętrznym, np. spowodowane naciekiem nowotworowym lub powiększonymi węzłami chłonnymi;
  • nawrotowa zakrzepica żylna w odcinku biodrowo-udowym;
  • owrzodzenia żylne goleni niereagujące na leczenie przy użyciu kompresjoterapii;

Kluczowe informacje dotyczące zabiegu stentowania żył

  • TYPE OF TREATMENT

    z wykorzystaniem: USG, IVUS, RTG

  • INVASIVENESS

    średnio inwazyjny (2-3/5)

  • TREATMENT AREA

    whole body

  • PERFORMING ENSEMBLE

    radiolog interwencyjny, flebolog, zespół anestezjologiczny, pielęgniarka hemodynamiczna

  • DURATION

    40-120 minut

  • TYPE OF ANAESTHESIA

    miejscowe, sedacja

  • BOLDNESS

    lekko bolesny (2/5)

  • RISK OF COMPLICATIONS

    niskie-umiarkowane (2-3/5)

  • CONVALESCENCE

    7-21 dni

Price range

Phlebology

Price list for venous procedures performed in the vascular laboratory

Przygotowanie Pacjenta do zabiegu stentowania żył

Przed zabiegiem stentowania żył, każdy Pacjent przechodzi szczegółową diagnostykę ultrasonograficzną (badanie USG Doppler żył z oceną przepływu krwi w żyłach kończyn dolnych, miednicy i jamy brzusznej) oraz wenografię MR lub rzadziej TK. W niektórych przypadkach posiłkujemy się flebografią cyfrową lub ultrasonografią wewnątrznaczyniową (IVUS). Pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie przeciwzakrzepowych oraz o ewentualnych alergiach. Przed zabiegiem wykonywane są podstawowe badania z krwi konieczne do wykonania procedury stentowania.
W dniu zabiegu, Pacjent powinien być na czczo przez około 6-8h. Zdarza się że lekarz może zalecić odstawienie niektórych leków. Pacjenci są również informowani o konieczności zorganizowania odbioru po zabiegu stentowania żył. Cały pobyt w oddziale szpitalnym trwa zwykle około 4-6 godzin. 

Stentowanie żył – jak przebiega zabieg?

Zakrzepica? Zespół pozakrzepowy? Utrudniony przepływ krwi w żyłach? Stentowanie żył może Ci pomóc! W tym filmie dowiesz się, jak ten zabieg może przywrócić zdrowie Twoim naczyniom. 🩺

Zabieg stentowania żył przeprowadzany jest w warunkach Pracowni Naczyniowej Kliniki Flebologii, z wykorzystaniem aparatury RTG i USG. Pacjent jest znieczulany miejscowo  i przy użyciu płytkiej sedacji (zazwyczaj takie znieczulenie jest wystarczające, rzadko wymaga znieczulenia dożylnego).

Procedura stentowania żył obejmuje kilka etapów:

  • przezskórny dostęp do żyły: wykonywany jest techniką Seldingera pod kontrolą USG poprzez nakłucie żyły w pachwinie lub w dole podkolanowym;
  • wprowadzenie prowadnika i cewnika: cewnik jest kierowany po prowadniku do miejsca zwężenia lub niedrożności pod kontrolą fluoroskopii (promieniowania RTG) i w wybranych przypadkach przy pomocy USG wewnątrznaczyniowego (IVUS);
  • poszerzenie żyły: w miejscu zwężenia wykonywana jest angioplastyka balonowa (umieszczany jest balon, który po napompowaniu poszerza światło zwężonej żyły);
  • implantacja stentu o odpowiedniej średnicy i długości: na cewniku umieszczony jest specjalny samorozprężalny stent żylny, który po rozprężeniu podtrzymuje naczynie żylne i utrzymuje jego drożność; – kontrola drożności: po implantacji stentu żylnego, wykonywana jest kontrola przepływu krwi i położenia stentu.

Cały zabieg w zależności od skali trudno danego przypadku klinicznego trwa od 30 minut do 2-3 godzin.

Postępowanie po zabiegu stentowania żył

Każdy Pacjent po zabiegu stentowania żył w naszej Klinice otrzymuje szczegółowe zalecenia pisemne. Przy wypisie z oddziału wystawiana jest recepta na niezbędne leki. Kluczowe elementy opieki pozabiegowej obejmują:

  • aktywność fizyczna: przez 4 tygodnie po zabiegu stentowania zalecana jest umiarkowana aktywność fizyczna (najlepsze są spacery); Pacjent powinien unikać podejmowania dużych wysiłków fizycznych, w szczególności intensywnego biegania czy dźwigania.
  • leczenie przeciwkrzepliwe: w fazie początkowej (przez 2-6 tygodni od zabiegu) stosujemy zwykle heparyny drobnocząsteczkowe; następnie zalecamy przejście na doustne leki przeciwzakrzepowe i stosowanie ich przez minimum 6-12 miesięcy. W przypadku tego typu zabiegów kluczowe jest indywidualne podejście do Pacjenta z uwzględnieniem wszystkich znanych czynników ryzyka, typu schorzenia żylnego i reakcji na leczenie. W przypadkach przewlekłych zmian pozakrzepowych możliwe jest wydłużenie czasu leczenia.
  • kompresjoterapia (leczenie uciskiem): w okresie pozabiegowym konieczne jest noszenie pończoch uciskowych lub innych wyrobów kompresyjnych zaleconych przez lekarza prowadzącego (CCL2 – to minimalna siła ucisku po zabiegach stentowania żył); czas stosowania kompresjoterapii bywa różny – zależy od konkretnej sytuacji klinicznej.
  • monitorowanie drożności stentu: przez miesiąc po zabiegu stentowania żył zaleca się ścisłą obserwację Pacjenta w badaniu USG Doppler żył;
  • postępowanie w przypadku wczesnej zakrzepicy stentu: w przypadku wystąpienia zakrzepicy żylnej w stencie, zaleca się rozważenie trombolizy mechanicznej lub farmakomechanicznej;

Przeciwwskazania do zabiegu stentowania żył

Typowe przeciwwskazania do zabiegu stentowania żył to:

  • czynna infekcja w miejscu planowanego dostępu naczyniowego;
  • ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi, które zwiększają ryzyko krwawienia;
  • złożona trombofilia znacznie pogarszająca rokowanie zabiegowe;
  • niedrożność żylna ze znacznie ograniczonym napływem krwi żylnej w segmencie podkolanowym i udowym (jeden z ważniejszych czynników rokowniczych!)
  • znana alergia na środek kontrastowy lub materiał, z którego zbudowany jest stent;
  • ciężki stan chorego (np. zaawansowana niewydolność serca lub nerek, aktywna choroba nowotworowa);
  • brak możliwości stosowania leków przeciwkrzepliwych;
  • brak zgody Pacjenta na zabieg;
  • ciąża w przypadku kobiet.

Możliwe powikłania po zabiegu stentowania żył

Stentowanie żył wykonywane jest często u Pacjentów obciążonych chorobowo z zaawansowanym problemem żylnym. Dlatego też powikłania i komplikacje pozabiegowe zdarzają się częściej niż po zabiegach embolizacji żylnej. Do najczęstszych należą:

  • wczesna zakrzepica w stencie (najczęściej do 30 dni od wykonania zabiegu udrażniania);
  • migracja stentu, czyli jego przemieszczenie;
  • rozwój zakrzepicy żylnej w stencie lub w innym miejscu w układzie głębokim;
  • wtórna zatorowość płucna;
  • krwiak lub zakażenie w miejscu dostępu naczyniowego;
  • uszkodzenie tętnicy podczas zabiegu lub przetoka tętniczo-żylna;
  • rozwarstwienie żyły;
  • pokontrastowa niewydolność nerek;
  • reakcja alergiczna na środek kontrastowy;
  • w okresie odległym zwężenie stentu lub restenoza (ponowne zwężenie) spowodowana zarastaniem stentu;
  • ból dolnej części odcinka L/S kręgosłupa;
  • niedostateczne ustąpienie objawów wynikające ze złożoności zespołu pozakrzepowego;
review-bg

Feedback from our patients

Every positive review makes us proud and motivates us to keep going. Please add feedback and share your treatment story with others 🙂 .

Do you appreciate our care? Add your opinion!

Dr Venus: virtual patient counsellor

Looking for an answer to your vein question? Ask our Dr. Venus!

Patient of the Phlebology Clinic after embolisation treatment.
  • Czy stenty żylne są stosowane w zespole May-Thurnera?
  • Tak, stenty żylne są stosowane w zespole May-Thurnera. W przypadku pacjentów z tym zespołem, stenty żylne mogą być implantowane w celu przywrócenia drożności żył biodrowych i poprawy odpływu krwi.

Make an appointment at the Phlebology Clinic

Alexandra - Patient coordinator at the Phlebology Clinic.

Chcesz umówić wizytę w Klinice Flebologii?

Feel free to contact us!