Żylaki sromu

Żylaki sromu. Kobieta.

Wprowadzenie

Żylaki sromu i krocza (ang. vulvoperineal varices), znane również jako żylaki okolic intymnych, to stosunkowo częste schorzenie żylne dotykające kobiet w wieku rozrodczym. Stanowią one istotny problem medyczny dotykający znaczącą grupę kobiet, szczególnie w okresie ciąży i po porodach. Według aktualnych danych epidemiologicznych, schorzenie to występuje u około 22-34% kobiet z żylakami miednicy mniejszej w przebiegu niewydolności żylnej miednicy. Częstość występowania żylaków sromu i krocza może być niedoszacowana ze względu na brak wiedzy wśród ginekologów na ten temat. Żylaki sromu mogą powodować znaczny dyskomfort i pogorszenie jakości życia.

Pajączki naczyniowe przez wiele lat utożsamiane były z defektem estetycznym. Teraz już wiemy, że to duże uproszczenie i tak zazwyczaj nie jest. Występowanie pajączków naczyniowych to zwiastun, bądź wyraz większego problemu żylnego. Dlatego też warto zrozumieć przyczyny ich powstawania, sposoby zapobiegania i zapoznać się z dostępnymi metodami leczenia.

Ból krocza przy żylakach sromu. Ból krocza przy żylakach sromu.

Opis schorzenia

Żylaki sromu to poszerzone, kręte naczynia żylne zlokalizowane w obrębie zewnętrznych narządów płciowych kobiety. Mogą one występować jednostronnie (częściej po stronie lewej) lub obustronnie, obejmując wargi sromowe większe i mniejsze oraz okolicę krocza. Charakteryzują się obecnością widocznych, czasem uwypuklonych naczyń żylnych, które mogą powodować dyskomfort, pieczenie i uczucie przepełnienia krwią w okolicach intymnych.

Najczęstsze objawy towarzyszące żylakom sromu i krocza to:

  • obrzęk warg sromowych i/lub krocza
  • uczucie ciężkości i rozpierania
  • dyskomfort podczas aktywności fizycznej, siedzenia i chodzenia
  • bolesność i pęcznienie w czasie współżycia (dyspareunia żylna)
  • świąd i pieczenie w okolicach intymnych
  • zniekształcenie skóry sromu i krocza
  • ostry i piekący ból w czasie zapalnie żył tej okolicy.
Żylaki sromu po ciąży. Wenografia MR. Klinika Flebologii
Pociążowe żylaki sromu z mniejszymi poszerzeniami splotów żylnych od strony tylnej części krocza. Wenografia MR.

Czynniki ryzyka

  • ciąża (ze względu na zwiększone stężenie hormonów, wzrost objętości krwi krążącej i ucisk powiększonej macicy na spływ żylny dna miednicy)
  • wielorództwo – każda kolejna ciąża zwiększa ryzyko rozwoju żylaków sromu.
  • ciążą mnoga – jest obarczona szczególnie wysokim ryzykiem rozwoju żylaków sromu i krocza.
  • predyspozycje genetyczne do niewydolności żylnej i łatwego poszerzenia żył
  • otyłość brzuszna – powoduje zwiększenie ciśnienia śródbrzusznego, a w pozycji siedzącej zaburzenia odpływu z poziomu spływu żył sromowych zewnętrznych.
  • przewlekłe zaparcia – powodujące żylaki krocza, rzadziej sromu.
  • wczesne występowanie niewydolności żylnej miednicy – Pacjentki, u których niewydolność żylna rozwija się przed ciążą mają dużo wyższe ryzyko rozwoju żylaków sromu po pierwszej ciąży.
  • anatomiczne nieprawidłowości w budowie układu żylnego doprowadzające do zaburzeń odpływu krwi żylnej z miednicy małej (np. zespół May-Thurnera) i wtórnego poszerzenia łożyska żylnego.
Ciąża to najważniejszy czynnik zwiększający ryzyko wystąpienia żylaków krocza i sromu u kobiet.

Mechanizm powstawania

Powstawanie żylaków sromu i krocza jest ściśle związane z anatomią układu żylnego miednicy mniejszej u kobiet. Kluczową rolę w tworzeniu żylakowato poszerzonych splotów żylnych umiejscowionych w sromie i kroczu odgrywają tak zwane punkty przecieku żylnego (ang. pelvic leak points), przez które krew może wstecznie przepływać z układu żylnego miednicy do powierzchownych żył okolicy sromu i krocza. Przecieki żylne dna miednicy lub kanałów pachwinowych porównujemy często do przeciekającego sufitu wskutek zalania przez sąsiada, który znajduje się nad nami.

Wyróżniamy 3 główne (najczęstsze) punkty przecieku żylnego prowadzące do rozwoju żylaków krocza i sromu:

  1. kroczowy (ang. perineal point – PP) – znajduje się w miejscu przejścia żyły kroczowej przez powięź krocza
  2. pachwinowy (ang. inguinal point – IP) – zlokalizowany w kanale pachwinowym, związany z żyłami więzadła obłego macicy
  3. łechtaczkowy (ang. clitoral point – CP) – w okolicy połączenia żył łechtaczki z żyłami sromowymi

Znaczne poszerzenie naczyń żylnych miednicy i wtórne (często utrwalone) poszerzenie spływu żylnego z kanałów pachwinowych prowadzi do łatwego powstawania żylaków przedniej części sromu i w dalszej kolejności do poszerzeń żylnych zlokalizowanych w tylnej części krocza.

Rozpoznanie i diagnostyka

Współczesna diagnostyka żylaków sromu i krocza (tzw. żylaków okolic intymnych) opiera się na kilku kluczowych elementach. Wywiad lekarski i analiza typowych objawów klinicznych, to kluczowe elementy, o których nigdy nie może zapomnieć lekarz flebolog czy ginekolog, konsultujący Pacjentkę z podejrzeniem żylaków okolic intymnych. Pamiętajmy, że żylaki są zawsze jedynie objawem choroby, a rolą lekarza jest znalezienie przyczyny ich powstawania. Najczęstszym błędem w przypadku występowania żylaków krocza i sromu jest ich ignorowanie, bagatelizowanie problemu oraz pomijanie w leczeniu niewydolności żylnej. Obecność żylaków okolic intymnych świadczy zawsze o problemie położonym w obrębie żył jamy brzusznej i miednicy.

Żylaki tylnej części krocza i sromu 2 lata po zabiegu embolizacji żylnej zobrazowane w wenografii MR. To typowy przykład pokazujący, że sama embolizacja żylna nie jest wystarczająca do wyleczenia żylaków okolic intymnych.

Jeśli chodzi o diagnostykę obrazową, to zawsze należy wykonać badanie USG Doppler oceniające anatomię i przepływ krwi w obrębie żył jamy brzusznej i miednicy małej. Istotne jest, by badanie USG było wykonane również w pozycji stojącej z oceną przecieków żylnych z miednicy do kończyn dolnych. Badanie USG przez powłoki z oceną krocza i kanałów pachwinowych jest kluczem w planowaniu właściwego leczenia. Badanie przezpochwowe ma znikomą wartość diagnostyczną w ocenie żylaków okolic intymnych.

W przypadku planowania leczenia i w ramach poszerzania diagnostyki niewydolności żylnej miednicy i wtórnych żylaków krocza i sromu najistotniejszym z badań diagnostycznych jest wenografia rezonansu magnetycznego (MRV) wykonywana z podaniem środka kontrastowego w odpowiednim protokole.

Metody leczenia

Żylaki sromu i krocza wymagają zawsze specjalistycznej diagnostyki i indywidualnie dobranego leczenia. Współczesne metody leczenia żylaków sromu i krocza są małoinwazyjne i charakteryzują się wysoką skutecznością. Ważne jest, aby wybrać odpowiednią dla siebie metodę leczenia i wdrożyć ją odpowiednio wcześnie. Największym błędem w leczeniu żylaków okolic intymnych jest ich zamykanie sklerozantami bez przeprowadzenia diagnostyki obrazowej. Często po takich zabiegach (tzw. niehemodynamicznych), dochodzi do progresji choroby żylnej, powstania krążenia obocznego i nasilenia objawów typowych dla niewydolności żylnej miednicy. Dlatego też tak ważne jest przyczynowe leczenie żylaków okolic intymnych z zastosowaniem strategii zstępującej i sekwencyjnej (etapowej). Z tego powodu nierzadko leczymy najpierw niewydolność żylną miednicy, później przeciążenie żył kończyn dolnych i wtórnie powstającą niewydolność (podejście zstępujące).

U kobiet w ciąży leczenie żylaków krocza i sromu ma zazwyczaj charakter zachowawczy. Ważne jest stosowanie pasów podtrzymujących kroczę, srom i kanały pachwinowe oraz codzienne użytkowanie pończoch lub rajstop uciskowych o odpowiedniej sile ucisku. U Pań, u których wystąpiły duże żylaki sromu (świadczą u zaawansowanej niewydolności żylnej miednicy) często konieczne jest stosowanie leków przeciwzakrzepowych w czasie ciąży i połogu.

U Pań po porodzie: leczenie żylaków krocza i sromu zależy od nasilenia objawów. Zawsze należy zacząć od zmiany nawyków życiowych, czyli od ćwiczeń siłowych i unikania długotrwałego stania i siedzenia. Leczenie przyczynowe, rozpoczynające się zazwyczaj od leczenia sekwencyjnego, polega na wyłączeniu niewydolności żył jamy brzusznej i miednicy. W tym celu stosowane są różne techniki embolizacji żylnej i wenoplastyki żylnej.

W leczeniu samych żylaków krocza i sromu (już po wyleczeniu przyczyny) najczęściej sięga się po celowaną skleroterapię piankową, która polega na wstrzyknięciu do żylaków substancji obliterującej, powodującej ich podrażnienie i zwłóknienie.

Metody chirurgiczne polegającej na podwiązywaniu i resekowaniu naczyń żylnych w okolicach krocza i sromy wykorzystuje się w zaawansowanych przypadkach. Zabieg tego typu wykonywane są w znieczuleniu miejscowym, polegają na minimalnie inwazyjnym przecięciu i podwiązaniu żył w miejscach przecieku żylnego.

Żylaki okolic intymnych – jak je leczyć?

Czy żylaki okolic intymnych utrudniają Ci życie? 😫 Nie musisz się z tym godzić! Odkryj nowoczesne i małoinwazyjne metody leczenia, które przyniosą Ci ulgę. Wszystko, co musisz wiedzieć, w jednym miejscu! ✅

Najczęściej
zadawane pytania

  • Odpowiednio dobrana aktywność fizyczna jest ważnym elementem w życiu każdej osoby. W przypadku występowania żylaków okolic intymnych zalecane są: spacery, pływanie,
    joga czy umiarkowana jazda na rowerze stacjonarnym. Unikać należy: sportów kontaktowych, intensywnych ćwiczeń z obciążeniem, skoków i długiego jeżdżenia na zwykłym rowerze.

  • Żylaki sromu i krocza (tzw. żylaki okolic intymnych) dotykają około 4-10% kobiet, szczególnie tych rodzących. Najczęściej pojawiają się w trakcie lub po ciąży, gdy zwiększone ciśnienie w jamie brzusznej i gwałtowne zmiany hormonalne sprzyjają ich rozwojowi. Problem ten jest jest zdecydowanie częstszy u kobiet, które przeszły więcej niż 2 ciąże. U wieloródek potrafią być one bardzo dokuczliwe. Ich występowanie w okresie pociążowym świadczy zazwyczaj o zaawansowanej niewydolności żylnej miednicy.

  • Żylaki sromu mogą się zmniejszyć po porodzie, szczególnie jeśli była to pierwsza ciąża. Po 2. czy 3. ciąży ich występowanie związane jest zazwyczaj z utrwaloną pociążowo niewydolnością żylną miednicy i wytworzeniem znacznie poszerzonych połączeń żylnych, które się nie wycofują, mając tendencję do poszerzania. To powoduje, że problem staje się coraz dokuczliwszy dla kobiety. Żylaki sromu i krocza widoczne gołym okiem wymagają zawsze konsultacji specjalistycznej i odpowiedniego leczenia.

  • Najbardziej skuteczne metody doraźnego łagodzenia dolegliwości wynikających z występowania żylaków krocza i sromu to: stosowanie zimnych okładów, noszenie specjalnej bielizny uciskowej, przyjmowanie leków flebotropowych zaleconych przez flebologa, unikanie długotrwałego stania i siedzenia oraz ćwiczeń siłowych. Zaleca się okresowe unoszenie nóg i bioder podczas odpoczynku.

  • Natychmiastowej konsultacji flebologicznej wymagają Pacjentki, u których dochodzi do zaostrzenia objawów wynikających z posiadania żylaków krocza i sromu (tj. pojawia się silny, ostry ból w okolicy żylaków wraz z zaczerwienieniem – podejrzenie zakrzepicy żylnej) lub dochodzi do krwawienia w obszarze ich występowania.

Embolizacja żylna. Klinika Flebologii.

Nowoczesne leczenie żył

Oferujemy leczenie zarówno w trybie ambulatoryjnym, jak i w ramach przyjęć na oddział dzienny. Pobyt jest krótkotrwały. Pacjent spędza w Klinice od 1 do 5 godzin.

Chcesz umówić wizytę w Klinice Flebologii?

Zapraszamy do kontaktu!